( 1 ) 40 - حق كسى كه تو با او مشورت مىكنى « و أما حق المشير عليك فلا تتهمه في ما يوافقك عليه من رأيه إذا أشار عليك ، فإنما هي الآراء ، و تصرف الناس فيها و اختلافهم . فكن عليه في رأيه بالخيار إذا اتهمت رأيه ، فأما تهمته فلا تجوز لك ، إذا كان عندك ممن يستحق المشاورة ، و لا تدع شكره على ما بدا لك من إشخاص رأيه ، و حسن وجه مشورته ، فإذا وافقك حمدت اللّه ، و قبلت ذلك من أخيك بالشكر ، و الارصاد بالمكافأة في مثلها إن فزع إليك ، و لا قوة إلا باللّه . . . » « اما حق آن كه مشورت مىكنى ، آن است كه در نظرى كه بر خلاف ميل تو دارد ، اگر پيشنهاد كرد متّهم نسازى ، زيرا مردم نظريّات گوناگونى دارند ، اگر نسبت به رأى او خوش‌بين نيستى در پذيرفتن و نپذيرفتن نظر او مختارى اما حق ندارى در صورتى كه در خور مشورت است ، متّهم كنى ، و به خاطر نظرى كه او به خوبى توانسته از عهدهء مشورت برآيد ، نبايد از تشكّر و قدردانى او غفلت كنى ، و اگر مطابق ميل تو نظر داده بود ، خدا را شكر كن و از آن برادر نيز سپاسگزار باش و در صدد باش كه اگر به تو نيازى داشت يك روز جبران كنى ، هيچ نيرو و توانى جز به خدا نيست . » امّا حق كسى كه تو با او مشورت مىكنى آن است كه مبادا او را در مورد نظرى كه داده است متهم كنى و از خيرخواهى او دلگير باشى و در صورتى كه او را در نظرى كه داده است متهم كنى و به رأى او بدبين باشى ، در پذيرفتن و نپذيرفتن نظر او مختارى و در هر حال بايد سپاسگزار او باشى و واجب است به خاطر خيرانديشى او ، روزى عمل او را جبران كنى . ( 2 ) 41 - حق آن كه از تو نصيحت مىطلبد « و أما حق المستنصح فإن حقه أن تؤدي إليه النصيحة على الحق